“Wij komen in vrede….”

Posted on October 13, 2009

0


13/10/2009  (www.brabantsdagblad.nl)

Wij komen in vrede….

 Afgelopen week vertrok ik samen met twee Noorse Project Hope collega’s voor twee dagen naar Sheikh Jarrah, een wijk in het Palestijnse  deel van Jeruzalem. In deze wijk zijn begin augustus negen Palestijnse gezinnen -waaronder negentien kinderen- ‘s nachts uit huis  gehaald en op straat gezet door de Israëlische autoriteiten. Enkele uren na hun uitzetting trokken joodse settlers afkomstig uit de  Verenigde Staten en Europa onder zware politiebewaking in de huizen. Sindsdien zijn de Palestijnse gezinnen dakloos en leven ze op de  trottoirs voor hun huizen.

 De gezinnen weigeren te naar andere woonruimte op zoek te gaan en worden bijna dag  en nacht bijgestaan door internationale mensenrechtenorganisaties, media en  symphatisanten. Ik heb met eigen ogen kunnen zien hoe de settlers de gezinnen  provoceren en intimideren. De mannen uit de Palestijnse gezinnen worden regelmatig  opgepakt en een enkele dagen vastgehouden, om te zorgen dat ze de moed opgeven en  vertrekken uit de wijk. De vastberadenheid van de gezinnen komt niet alleen voort uit  het verlangen om ooit weer door hun voordeur te kunnen stappen. Ze houden ook voet  bij stuk voor 25 andere families in de wijk die dezelfde nachtmerrie te wachten staat. De  uitzettingsbevelen zijn al uitgevaardigd en hoeven alleen nog uitgevoerd te worden.  Voor de juridische constructie die aan de uitzettingsbevelen te pas moest komen,  adviseer ik u om een kijkje te nemen op www.ir-amim.org.il/Eng.

De uitzettingen vormen onderdeel van het Israëlische overheidsbeleid om de gehele stad Jerusalem bij Israël te voegen, in strijd met alle afspraken en regelgeving omtrent de verdeling van de stad. Hoeveel dikke VN-auto’s er ook door Jeruzalem scheuren, het confisqueren van Palestijnse woningen en grond gaat door. Een saillant detail; dezelfde VN wees het Sheikh Jarrah gebied in 1948 toe aan deze Palestijnen toen ze vluchtten uit het gebied wat de staat Israël moest worden.

De Israëlische overheid en settlers ontvangen de noodzakelijke assistentie van (voornamelijk Amerikaanse) vastgoedconglomeraten en joodse organisaties die het illegale settlen in Palestijns gebied aanmoedigen en op alle mogelijke manieren faciliteren (denk aan onteigenen van Palestijnen, bouwen van woningen, infrastructuur en beveiliging). Enkele van dit soort actoren zijn Nahalat Shimon, El-Ad Group, Ateret Cohanim en Nefesh b’Nefesh.

 Als je dan de settlers uit ‘hun nieuw huis’ (lees; fort) ziet komen met een klein meisje in de buggie en een tweede kindje op  komst, dan vraag je je toch af wat er van kinderen van settlers terecht kan komen? Zouden hun ouders uiteindelijk de  geschiedenisboeken in gaan als mensenrechtenschenders en onderdrukkers waarvoor zij vervolgens moeten boeten? Of zal  het verdrijven van Palestijnen uit Palestijns gebied onbelemmerd voortduren met als eindresultaat een fabriceerde  Israëlische apartheidsstaat waarin een propaganda-apparaat het denkwerk doet voor de burgers? De Israëlische politici  benadrukken dat ze niets liever willen dan leven in vrede. Maar misschien moeten hun buitenlandse collega’s hen toch nog  eens uitleggen hoe zoiets precies in z’n werk gaat, ‘vrede’.

Bij deze beloof ik trouwens snel meer over mijn werk bij Project Hope te zullen schrijven.

Tot de volgende blog. Salam!

Posted in: Palestine, West Bank