Ziende blind

Posted on November 4, 2009

0


04/11/2009  [www.brabantsdagblad.nl]

Ziende blind

Een kind dat in een veld aan het spelen is, wordt doodgeschoten omdat hij te dicht bij een naastgelegen dorp komt.

Een boer moet machteloos toezien hoe zijn land, met daarop eeuwenoude olijfbomen, wordt geconfisqueerd en platgewalst voor de aanleg van een weg die hij niet mag gebruiken.

Een gezin moet toezien hoe een bulldozer hun thuis met de grond gelijk maakt, omdat het zonder vergunning gebouwd is; een vergunning die ze al jaren tevergeefs proberen te bemachtigen.

Een jonge vader kan niet in het onderhoud van zijn gezin voorzien omdat zijn winkel door een fysieke barrière wordt afgesloten van een afzetmarkt en hij geen vergunning krijgt om aan de andere kant van die barière te werken.

Een meisje heeft nachtmerries over het lot van haar broer die maanden eerder zonder aanklacht of opgaaf van reden is gearresteerd.

 Het bovengenoemde dorp is een nederzetting in de Westelijke Jordaanoever. De boer en het gezin wonen in de Westelijke  Jordaanoever en zijn het slachtoffer van kolonisatie van hun grond door de Israëlische overheid. De barrière is de muur/het  hek (ook wel apartheidsmuur genoemd) en de gevangenis staat in Israël.

Vrienden, familie en geïnteresseerden in Nederland vragen zich af hoe ik omga met de dingen die ik hier zie en meemaak, en  of het me soms niet teveel wordt. Tot nu toe weet ik er mee om te gaan. Maar waar ik echt moeite mee heb en niet mee  om kan, is de politieke onwil van landen als Nederland en de Verenigde Staten om grootschalige en structurele  mensenrechtenschendingen in de Palestijnse gebieden serieus te nemen.

Amerikaanse private organisaties hebben sinds 1977 maarliefst 50-60 miljard dollar geïnvesteerd in illegale nederzettingen  in de bezette Westelijke Jordaanoever.[1]De settlers (bewoners) wonen op 2% van de Westelijke Jordaanoever, maar hun  infrastructuur (wegen, militaire bases, checkpoints, plantages, parken) beslaat in totaal 40% van de Westelijke Jordaanoever.[2]Deze 40% van de Westelijke Jordaanoever is verboden terrein voor Palestijnen, wiens bewegingsruimte beperkt wordt tot krimpende eilandjes, die zo nu en dan worden bedreigd of aangevallen door enkele settlers. Het Amerikaanse overheidsstandpunt is dat de nederzettingen in strijd zijn met internationaal recht. Het tegengaan van financiering en facilitering van de nederzettingen vanuit de VS is helaas geen logisch gevolg van dit standpunt.

En dan Nederland, het land dat humanitaire hulp en mensenrechten hoog in het vaandel heeft (en dat geloof ik echt). De houding van onze politieke leiders, zoals die van Maxime Verhagen (buitenlandse zaken), kan ik niet rijmen met het beeld wat ik van het Nederlandse buitenlandbeleid in het algemeen heb. Het veelbesproken rapport van de Goldstone Commissie, over de wandaden gepleegd door Israël en Hamas tijdens de oorlog in Gaza, werd niet gesteund door Nederland. Dries van Agt wordt weggezet als een fanaticus en irrationele antisemiet, waarschijnlijk door mensen die zijn boek niet hebben opengeslagen.

 Organisaties als de Verenigde Naties, het Internationale Rode Kruis en Amnesty International schrijven en filmen hier hele  kilometers aan materiaal en toch lijkt dat geen verschil te maken. Het is niet een gebrek aan informatie die zorgt voor de  politieke onverschilligheid jegens wandaden gepleegd door de Israëlische overheid en extremistische settlers in de  Westelijke Jordaanoever. Mijn grote vraag is, waar komt de houding dan wel vandaan? Financiële belangen; een sterke pro-  Israël lobby; een schuldgevoel en trauma van de Holocaust; ideologische motivaties; angst voor de Islam, wat de redenen  ook mogen zijn, deze ‘kop in het zand’ tactiek doet meer kwaad dan goed.

Wanneer mensen als Dries van Agt op proberen te komen voor de mensenrechten van Palestijnen, worden ze direct  weggezet als voorstanders van terrorisme, antisemieten, en tegenstander van Israël als geheel. Waarom is menselijk  waardigheid van Palestijnen niet bespreekbaar? Waarom is ‘terreur’ het enige label dat gebruikt mag worden? De houding  tegenover de Israëlische overheid wordt gekenmerkt door straffeloosheid, doofheid en politieke onwil. Nu heb ik een idee                                                                                                            waar de uitdrukking ‘ziende blind’vandaan komt.


[1] http://www.irmep.org

[2] United Nations – Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (OCHA), The humanitarian impact on Palestinians of Israeli settlements and other infrastructure in the West Bank, Introduction

Posted in: Palestine, West Bank