“Strong fences make good neighbors”

Posted on November 12, 2009

1


12/11/2009  [www.brabantsdagblad.nl]

Terwijl maandag in vele landen het 20-jarig jubileum van de val van de Berlijnse muur werd gevierd, werd in Ni’lin voor het eerst sinds de bouw een stuk van de muur tussen Israël en de Westelijke Jordaanoever omvergeworpen.

 Ni’lin is een Palestijns dorp zo’n 20 kilometer ten zuidoosten van Tel Aviv, in de Westelijke Jordaanoever. Het dorp is in  stukken gedeeld door de en een autoweg die alleen voor settlers bedoeld is. Sinds 1948 is het dorp 44% van haar grond  kwijtgeraakt aan de staat Israël, de illegale nederzettingen Modi’in Ilit, Mattityah en Hashmonaim, en de muur. In 2004 werd  een begin gemaakt met de bouw van de muur dwars door het dorp Nil’in met als resultaat dat veel landbouwgrond van het  dorp aan de Israëlische kant van de muur terecht kwam. Ondanks een bevel tot opschorting afkomstig van het hoogste  Israëlische Gerechtshof (Israeli Supreme Court) en het vernietigende oordeel van het Internationale Gerechtshof in Den  Haag in 2004 werd de bouw van de muur door het grondgebied van Ni’lin in mei 2008 voortgezet.

Met de voortzetting van de bouw van de muur, werd ook het lokale protest tegen de muur weer hervat. Gesteund door  internationale symphatisanten houden de inwoners van Ni’lin sindsdien demonstraties. Ondanks dat stenengooien de enige  uitzondering vormt op het vreedzame protest tegen de bouw van de muur door Ni’lin, zijn sinds mei 2008 al vijf inwoners  van Ni’lin om het leven gekomen door kogels van Israëlische zijde. Vier van deze inwoners kwamen om het leven door  schotwonden in het hoofd en in de rug.

In het voorjaar hebben de Israëlische autoriteiten nieuwe richtlijnen uitgevaardigd aan de lokale grenspolitie, die tot taak heeft om de muur te bewaken. Deze grenspolitie heeft toestemming gekregen met scherp te schieten op Palestijnen die vlakbij de muur en andere afbakeningen (fysieke blokkades zoals prikkeldraad) actievoeren. Volgens dezelfde richtlijn is gericht schieten echter niet toegestaan wanneer zich Israëlische of internationale burgers onder de demonstranten zouden bevinden. Eind juli nog kwam de 10-jarige Ahmed Ussam Yusef Mousa om het leven toen hij door de Israëlische grenspolitie in zijn hoofd werd geschoten. Samen met andere kinderen probeerde hij prikkeldraad van de grond van Nil’in te verwijderen, waarop de soldaten zonder waarschuwing het vuur opende op de kinderen.

 Ondanks de diverse wapens die de Israëlische overheid inzet tegen de ongewapende  demonstranten (levensgevaarlijke traangasprojectielen, rubberkogels, ‘gewone’ kogels,  stinkwater, etc.), blijven de inwoners en symphatisanten geloven in geweldloos verzet.  Het grove geweld dat tegen de inwoners en symphatisanten wordt ingezet, heeft tot  dusverre niet geleid tot onderzoek naar de gedragingen van de Israëlische agenten en  soldaten. Door regelmatig dorpelingen en internationals te arresteren en huizen  overhoop te halen, probeert de Israëlische overheid het verzet tegen de muur te  breken.

Helaas is het verhaal van Ni’lin en het (on)zichtbare onrecht en lijden dat gepaard gaat met de muur niet uniek. Het is slechts  één van de vele voorbeelden. Het Israeli Committee Against House Demolitions (ICAHD) is een organisatie die sinds 1997  opkomt voor de rechten van Palestijnen in de Westelijke Jordaanoever. Landonteigeningen als gevolg van de muur is een  belangrijk thema binnen het werk van ICAHD. Ook probeert de organisatie de ogen van de internationale gemeenschap te openen voor de overeenkomsten van de situatie in de Westelijke Jordaanoever met het vroegere Apartheid Zuid-Afrika. Tijdens een tour met ICAHD vorige week werd me weer extra duidelijk welke systematische and planmatige aanpak ten grondslag ligt aan het beleid van Israël in de Westelijke Jordaanoever. De route van de muur is bijvoorbeeld zó gekozen dat meer Palestijns land met zo min mogelijk Palestijnse inwoners bij Israël wordt gevoegd. Op ICAHD’s website,www.icahd.org, vind je uitgebreide en onmisbare informatie over Israëlisch beleid en uitvoering ervan in de Westelijke Jordaanoever.

Groeten vanuit een lawaaiig, grieperig, maar opgewekt Project Hope huis.

Salam!

Lydia

Posted in: Palestine, West Bank