Opgesloten met een sluipmoordenaar

Posted on September 5, 2011

2


“There is no death by natural causes in Gaza.”

 Deze uitspraak komt niet van een Palestijn uit de Gazastrook. Ook niet van een mensenrechtenactivist. Nee, dit werd enkele jaren geleden gezegd door de Israëlisch Brigadier-Generaal Zvi Fogel.

Voor de duidelijkheid: de bevolking van de Gazastrook hongert of droogt niet massaal uit. Biafrabuikjes en dakloze kinderen zijn geen onderdeel van het straatbeeld. Geen Somalië of India. Nee, in Gaza is iets anders aan de hand. Hier voltrekt zich een sluipend, bijna onzichtbaar proces dat zich maar moeilijk vatten in woorden en daarom nog vaak onbegrepen. Het knabbelt levensjaren weg en maakt de levensjaren die overblijven miserabel.

Toch doelt Zvi Fogel met zijn uitlating niet (alleen) op overlijden als gevolg van stelselmatige bombardementen en beschietingen van burgerdoelen en dichtbevolkte gebieden in de Gazastrook.[1]

Het gaat vooral ook om de ongezonde levensomstandigheden waaraan de inwoners –als onderdeel van de afsluiting van de Gazastrook- opzettelijk aan worden blootgesteld. Dit leidt al enkele jaren tot vele onnodige zieken en doden.

Om te beginnen is meer dan 90% van het drinkwater vervuild. Wanneer ik ’s ochtends de kraan open draai, komt me vaak een stank tegemoet waar je ‘u’ tegen zou kunnen zeggen. Ik heb de luxe dat ik me er alleen mee hoef te wassen –heb de mogelijkheid om flessen water te kopen- maar de
vele mensen die dit water noodgedwongen drinken, ontwikkelen nierstenen en andere  chronische aandoeningen. Wat de afsluiting van Gaza hier mee te maken heeft? De waterzuiveringsinstallaties kunnen vanwege een verbod op invoer van bouwmaterialen niet onderhouden of gerepareerd worden. Daardoor kan drinkwater onvoldoende gezuiverd worden en belandt iedere dag 80 miljoen liter rioolwater in het grond –en zeewater.

Dan is er de gecreëerde armoede: door het ingestelde verbod op export en de extreme inperking van import is de lokale economie –met sectoren als landbouw, visserij  en ambachten- ingestort. Inmiddels leeft zo’n 80% van de bevolking in de Gazastrook van humanitaire hulp. Vanwege het hoge armoedecijfer komt in de Gazastrook veel kwalitatieve ondervoeding voor. Dit veroorzaakt vooral bij kinderen chronische bloedarmoede, met alle gevolgen voor hun ontwikkeling van dien.

De afsluiting treft ook de gezondheidszorg: medische apparatuur en onderdelen mogen de Gazastrook niet in en medicijnen worden niet rechtstreeks toegelaten. Wegens de ontstane structurele tekorten worden doktoren gedwongen om de behandeling van un patiënten stop te zetten, te verminderen of risicovolle alternatieven aan te wenden (zoals het hergebruiken van wegwerpinstrumenten/handschoenen, hanteren van te grote/kleine instrumenten, etc.). Vooral kankerpatiënten en mensen met chronische aandoeningen lijden onder de tekorten.  De afgelopen 4 jaar zijn honderden patiënten overleden doordat zij geen toegang hadden tot de noodzakelijke medische zorg. Een tijd geleden bezocht ik de dialyse-afdeling van een ziekenhuis en sprak ik met patiënten over het tekort aan medicijnen en apparatuur voor hun behandeling. Zij spraken over hun angst, onmacht en frustratie: ze krijgen niet de vereiste aantal dialysebehandelingen en medicijnen vanwege de tekorten. Eén van de patiënten, Shahinaz, een vrouw van middelbare leeftijd en moeder van zes kinderen zei erg bang te zijn. Ze voelt hoe haar gezondheid achteruit gaat, maar staat machteloos. Haar ogen straalde wanhoop uit. Bij het verlaten van de zaal, uitte ook haar man zijn frustratie: ‘wat voor zin heeft het om onze ellende op te schrijven? Iedereen weet al hoe het zit, maar niemand doet er iets aan. Ondertussen verliezen mijn kinderen langzaam hun moeder.’ Tjah, wat kon ik daarop terug zeggen? Hij had gelijk.

De toevoer van brandstof en elektriciteit zijn ook sterk ingeperkt als onderdeel van de afsluiting. Door de extreme tekorten en regelmatige stroomuitval zijn mensen gedwongen om generatoren en kerosinelampen te gebruiken. De smokkeltunnels vanuit Egypte zorgen voor de aanvoer van deze riskante alternatieven. Ieder jaar komen tientallen mensen om het leven door de inherente gevaren van zulke alternatieve energiebronnen: brand, explosies, verstikking, kortsluiting en elektrocutie. Twee geleden nog kwam een jonge dokter om het leven toen hij geëlektrocuteerd werd tijdens het aanzetten van zijn generator.

Wanneer ik vrienden en bekenden vraag naar gezondheidsproblemen in hun omgeving, noemen zij ook stress als belangrijke veroorzaker van geestelijke en lichamelijke klachten. Het overgrote deel van de bevolking lijdt aan PTSD en wegens een tekort aan professionele hulpverleners is het gebruik van kalmeringsmiddelen en pijnstillers de laatste jaren –vooral sinds Cast Lead- enorm gestegen.

Militair geweld, vervuild drinkwater, medische tekorten, gevaarlijke energie en stress-gerelateerde klachten; het zijn slechts enkele van de sluipmoordenaars die in de Gazastrook ronddwalen, binnengelaten als onderdeel van de illegale afsluiting. Wanneer grote aantallen Palestijnen omkomen bij legeraanvallen, wordt er meestal over bericht in de media. Maar al die stille sterfgevallen waar geen kogel of bom aan te pas kwam, die worden niet gezien. Toch zijn ook zij slachtoffers van dezelfde uitgekiende bezetting –en bestraffingspolitiek.



[1] Sinds het begin van dit jaar zijn 56 burgers gedood door zulke legeraanvallen. Onder hen waren 13 kinderen en 7 vrouwen. In dezelfde periode werden 297 burgers verwond, onder wie 85 kinderen en 27 vrouwen.

Posted in: Gaza Diary, Palestine