Woorden van onze media met een zak zout…

Posted on March 10, 2012

12


In Nederland nemen we de woorden van de politici met een korrel zout. En mededelingen van de NS met een hele zak. Maar waar het op de media -en vooral onze vertrouwde NOS- aankomt, gaan we er vaak vanuit dat wat we te zien en te horen krijgen, min of meer klopt. Onze media zijn immers onafhankelijk. Toch?

Hoe meer ik de verslaggeving van de Nederlandse media (online) lees met betrekking tot gebeurtenissen die ik van dichtbij meemaak in de Gazastrook, des te meer ik mij afvraag of de betreffende correspondenten ooit een school heeft afgemaakt. Het laatste voorbeeld heeft betrekking op de geweldsuitbarsting van de laatste kleine 24 uur in de Gazastrook.

Rond 16.00u gisterenmiddag zat ik met vrienden in een taxi op weg naar huis, na wat uren uitwaaien op het strand. Wanneer we mijn huis op vijf minuten na genaderd zijn, wordt de weg geblokkeerd door een massale samenloop van mensen, uitsluitend mannen en jongens. De geur van verbrand rubber hangt in de lucht. Wanneer ik de taxichauffeur vraag wat er gebeurd is, antwoord hij met een bedrukt gezicht ‘qasf’, wat zoveel als bom(bardement). Midden in de dichtbevolkte wijk Tel al Hawa, op een steenworp afstand van een ziekenhuis, had Israël daar een auto bestookt. De twee inzittenden waren op slag dood: Zuhair Qaisa (Secretaris-Generaal van het Popular Resistance Committee) en Mahmoud Ahmad Hunein (een man uit Nablus, Westelijke Jordaanoever, die in oktober was vrijgekomen uit Israëlisch gevangenschap, als onderdeel van de uitwisseling tegen soldaat Gilad Shalit). Enkele voorbijgangers raakten gewond, van wie één ernstig. De kinderen die om het autowrak heen stonden, vertelden me hoe ze kort voor de explosie de drones (verkennings-en bombarderingsvliegtuigjes) al in de lucht hadden zien zweven.

De gewapende takken van de PRC en Islamitische Jihad zworen wraak  voor de moorden en enkele uren later begonnen de oorverdovende raketsalvo’s vanuit de Gazastrook richting Israël, die nog steeds voortduren. Een deel van de raketten wordt onderschept door Israël’s anti-raketschild. Het overgrote deel komt terecht in woestijn. Enkele raketten hebben 8 gewonden veroorzaakt in het zuiden van Israël/Palestina. Woordvoering van het Israëlische leger schreeuwde moord en brand en twitterde er druk op los om rechtvaardiging voor de grootschalige luchtaanvallen, die ongetwijfeld al lang van tevoren gepland waren, in de kranten te doen belanden.

Sinds gisterenavond heeft de Israëlische luchtmacht 17 bombardementen uitgevoerd verspreid over de Gazastrook, waarbij 11 Palestijnen gedood werden en zeker 11 anderen gewond raakten, onder wie 6 burgers. Als gevolg van de voortdurende elektriciteitscrisis, het nijpende medicijnentekort en de verwachte verdere escalatie, riepen de hulpverleners in de ziekenhuizen gisterenavond de noodtoestand uit.

Dat is wat er in de afgelopen krap 24 uur gebeurd is. Toen ik vanochtend wakker werd van geweerschoten –die traditioneel gelost worden bij begrafenissen van slachtoffers van Israëlisch geweld-  vroeg ik mij af wat Nederlandse media schrijven over de gebeurtenissen.

Bij het lezen van de berichtgeving op nos.nl en nu.nl zakte de moed mij in de schoenen: de spreekwoordelijke kip en ei waren omgedraaid in het verhaal; 13/14 van 17 Israëlische luchtaanvallen hadden we onszelf ingebeeld; mededelingen gedaan door de Israël werden klakkeloos overgenomen; en elke schets van context ontbrak. Het kip en ei heb ik hierboven al kort uitgelegd. Wat de uitlatingen van Israël betreft; welke zichzelf serieus nemende journalist gaat bij een bezetter/onderdrukker te raden voor informatievoorziening? Zou je voor betrouwbare berichtgeving over mensenrechten en democratie in Wit-Rusland luisteren naar het Lukshenko regime? Beroep je dan tenminste op Israëlische media die haar werk beter doet dan je eigen redactie.

Het toevoegen van wat achtergronden bij de huidige geweldescalatie had ook geen kwaad gekund. In augustus vorig jaar doodde het Israëlische leger ook leden van het Popular Resistance Committee. Deze groep werd door Israël toen verantwoordelijk gehouden voor een aanslag op een bus in Eilat. Daarvoor is nooit bewijs gevonden en de legeraanvallen werden destijds internationaal veroordeeld. De geweldsescalatie kwam toen tot een einde door internationale diplomatieke druk.

Waarom voerde Israël gisteren de moordaanslag uit op Qaisa en Hunein, met alle voorspelbare gevolgen van dien?

Wetende dat het zwaar afgestraft zal worden wanneer het afvuren van raketten vanuit de Gazastrook niet voorkomt, heeft Hamas er de laatste maanden de orde en kalmte gehandhaafd. Het is aan alles te merken; van de checkpoints ’s avonds op straat tot de strengere controle van de tunnels met Egypte. De laatste twee maanden was het dus relatief rustig in de Gazastrook. Israël gebruikt de Palestijnse raketten al jaren als rechtvaardiging voor de voortdurende illegale afsluiting van de Gazastrook. Zonder raketten groeit de druk om de misdadige afsluiting op te heffen.

Verder beginnen de maandenlange protesten (middels hongerstaking) van Palestijnse gewetensgevangenen (die in administratieve detentie worden vastgehouden) internationaal aan aandacht, krachten en steun te winnen. De politieke en burger-druk op Israël loopt op en het protest van de Palestijnse gewetensgevangenen brengt achter de schermen ook meer beweging in de Palestijnse pogingen tot interne verzoening. Dit is iets wat Israël al jaren tegen probeert te houden: verdeel en heers is de politiek.

Het is te hopen dat er deze laatste brand snel weer geblust wordt. Voor dertien families in de Gazastrook komt dat inmiddels al te laat.

Van onze politici mogen we verwachten dat ze actie ondernemen. Van journalisten dat ze de waarheid naar buiten brengen in ons informeren. Zodra we de woorden van onafhankelijke journalisten met een zak zout moeten nemen, is het einde zoek. Voor propaganda en geschiedvervalsing kunnen we naar de bezetter luisteren.

Posted in: Gaza Diary, Palestine