In de Gazastrook is alles politiek

Posted on May 21, 2013

5


Dit artikel verscheen op woensdag 15 mei 2013 in DWDD Magazine. Bekijk het hier

Sinds 2007 leven Palestijnen niet alleen onder de Israëlische bezetting, maar ook onder een ‘afsluiting’. Dat wil zeggen: import, export en bewegingsvrijheid is zeer beperkt. De afsluiting is een strafmaatregel die door Israël is ingesteld nadat Hamas aan de macht kwam, onder het mom van Israëlische staatsveiligheid. De VN en het Rode Kruis stellen de afsluiting een collectieve bestraffing van de burgerbevolking inhoudt. Dat is illegaal onder internationaal recht. Zij roepen dan ook al jaren op tot opheffing van de afsluiting.

De Gazastrook kan het best worden vergeleken met een openluchtgevangenis. De lokale economie is ingestort, met hoge werkeloosheid en armoede tot gevolg. Er zijn tekorten aan brandstof, elektriciteit, bouwmaterialen, medische- en levensmiddelen. Ook zijn de riolering en waterzuivering nauwelijks onderhouden. Daardoor raakt het grond –en kraanwater steeds verder vervuilt; het water uit de kraan is op sommige plaatsen een mix tussen een Amsterdamse gracht en de Dode Zee.

IMG_6909

Meisjes spelen in een vervuilde omgeving vlakbij Nuseirat, in het midden van de Gazastrook

Door deze ellende en de gevolgen van oorlogsgeweld, wordt de Gazastrook behandeld als ‘humanitair crisisgebied’. En dat is nou juist het laatste waar ze in Gaza op wachten: “Geen hulpgoederen, maar een politieke oplossing, vrijheid, werken en voor onszelf zorgen,” is een veelgehoord geluid. Er was geen tsunami of aardbeving, maar een politieke besluit. Een besluit dat ongedaan gemaakt moet worden, voordat leven in Gaza kan verbeteren.

Ik zie veel potentieel en talent in de Gazastrook. Mijn vrienden hebben gestudeerd, zijn creatief, nieuwsgierig en vol doorzettingsvermogen. Ondanks alles, maakt iedereen er het beste van. Mensen gaan hun problemen met veel humor en vastberadenheid te lijf. Daar kan ik alleen maar bewondering voor hebben. Het is een les in het leven die ik voor altijd bij me draag.

Soms, wanneer ik de afsluiting even dreig te vergeten, zijn er subtiele ‘reminders’: wanneer ik dagen niet kan koken omdat er geen gas meer op de markt is, dan haal ik een afhaalmaaltijd of kook eet bij vrienden. Of wanneer ik een rondreis langs verschillende apothekers maak om voorgeschreven medicijnen bij elkaar te zoeken; of simpelweg wanneer ik ’s ochtends onder de douche stap en er smerig water uit de kraan komt. Dan kan ik er plots weer niet omheen; als je in Gaza woont, is alles in je leven politiek.

Posted in: Palestine